ÖmerKaya

1986

1986 · Rüsselsheim, Dicker Busch

Pencerelerinizin altında

10 Kasım 1986'da Ömer Kaya, yoğun nüfuslu bir bölgenin ortasındaki Opel şehri Rüsselsheim'da dünyaya geliyor. Burası kimsenin örnek gösterdiği bir yer değil. Büyükanne ve büyükbabası 1978'de Kayseri'den gelmiş, anne babası 1984'te. Dedesi Opel'de, babası Schott cam fabrikasında vardiyalı çalışıyor. Babası işte olmadığı zamanlarda ya uyuyor ya da Türk kültür kafesinde kâğıt oynuyor.

Annesi başörtülü, tek kelime Almanca bilmiyor ve on yedi yaşında anne olmuş. Para hep eksik ve çocuk bunu hissediyor. Tatil demek şu demek: Bütün aile arabayı yüklüyor, Kayseri yakınlarındaki bir köye kadar üç bin kilometre yol gidiyor ve altı hafta sonra doğruca fabrikaya ve okula geri dönüyor. Hayatındaki ilk kumsalı on sekiz yaşında görüyor.

Eksik olan yalnızca para değil. Babasından bütün o yıllar boyunca şu cümleyi bir kez bile duymuyor: “Bravo oğlum.”

1986'da Rüsselsheim'da doğdum ve orada büyüdüm. Dürüst olmak gerekirse, gettoda.

DersÇocukken eksikliğini çektiğin şey ileride seni ileri iter, onu fark etmediğin sürece de seni yönetir.

90'lar

Doksanlar · Dışarıda, Rüsselsheim

Sokaktan biri

Opel şehrinin pek iyi bir ünü yok, polis bile burada zaman zaman baş edemiyor ve Dicker Busch sosyal açıdan sorunlu bir semt olarak biliniyor. Dışarıda, Rüsselsheim'da, yüksek bloklar, toplu konutlar ve mahalle sahası arasında, Walter-Köbel-Halle'nin çevresinde, McDonald's köşesinde ve Königstädten'de kırk elli çocuk takılıyor: Türkler, Almanlar, İtalyanlar ve İspanyollar. O yıllar için tek bir şey söylüyor: “Acımasızdı.”

En iyi arkadaşları kendinden büyük çocuklar. Gün çizgi film ve kahvaltıyla başlıyor, ardından akşama kadar futbol oynanıyor. İlk kulübü Sportfreunde Bischofsheim.

Yine de bugün bunun harika bir çocukluk olduğunu söylüyor. İnsanlarda gurur var, saygı da hâlâ yerinde. Ömer Kaya sokaktan biri.

Aynı zamanda gettoda büyüyorsun ve sokağın kendi hukuk düzeni olduğunu görüyorsun. Pek fazla seçeneğin kalmıyor.

DersSaygıyı sokakta da şirkette de duruşunla kazanırsın, unvanla ya da parayla değil.

90'lar

Doksanlar · Rüsselsheim

Yumruklar

Kekeliyor. Sınıfta sırayla kitap okunduğunda tek bir kelime ona bir saat sürüyormuş gibi geliyor. On iki yaşlarında ona DEHB tanısı konuyor ve ilaç öneriliyor, çocuk bunu kendisi reddediyor. Annesi veli toplantısına geldiğinde komşu kadınlar ona tercümanlık ediyor, öğretmen kibarca başını sallıyor, o da yanlarında oturup şunu biliyor: “Hayatım bu konuşmaya bağlı ve bu odada hayatımı savunacak dile sahip tek bir kişi bile yok.”

Evde dayak bir terbiye aracı sayılıyor, ürkek çocuk gök gürlediğinde kaloriferin altına büzülüyor. Dokuz yaşında ilk kez gerçekten karşılık veriyor. Önce arada bir, sonra düzenli olarak kendinden iri ve büyük çocuklarla dövüşüyor ve bolca dayak yiyor. Yüzünde bugün hâlâ pek çok yara izi var: burnunda, alnında, her yerde. Yakından bakan onları görüyor, birkaçını da sakalı örtüyor.

Eve şikâyet mektupları geliyor, birkaç kez okul gezilerine götürülmüyor, sınıf onu sınıf başkanı seçtiğinde de öğretmen görevi daha ikinci gün elinden alıyor. “Kimse bana inanmadı.”

On üç yaşında Rüsselsheim'daki boks kulübünde. Aslında amacı, ona dokunan herkesin ağzının payını vermek. Belçikalı antrenörü Francis Roebben onu evden alıyor, antrenmana götürüyor, ona ders çalıştırıyor ve ona ton balıklı, domatesli, kremalı makarna pişiriyor. Her antrenmanla birlikte şiddet azalıyor. Yıllar sonra antrenörünün piyanosunu kendi nakliye şirketiyle Belçika'dan Wiesbaden'a getiriyor.

Dünya benden umudu kestiğinde Francis beni içeri aldı.

DersSana inanan tek bir insan gücünün yönünü değiştirir. Kendi insanların için o insan sen olabilirsin.

2003

On altı yaşında · Rüsselsheim şehir merkezi

Money talks

On altı yaşında örnek aldığı insanı kaybediyor. Babası işsiz kalıyor, vaktini bilgisayar başında geçiriyor, ailenin ciddi para sıkıntısı var ve evde artık huzur yok. Aile neredeyse dağılıyor ve bu huzursuzluk yedi sekiz yıl sürüyor.

Şehir merkezinde, kendinden büyük bir arkadaşının internet kafesinde çalışıyor. Başkaları için çıktı alıyor, fotokopi çekiyor, belge tarıyor, bir yandan da saat ve parfüm satıyor. Sonra eBay'de neredeyse kimsenin tanımadığı Calvaneo marka saatler keşfediyor. Bütün platformda on tane var. On tanesinin hepsini alıyor.

Bu bir tesadüf değil, hesap: Ortada tek bir ilan kalmayınca alıcılarından hiçbiri fiyata bakamıyor. Kafede saatleri iki katına satıyor ve alabilecek olsa bile asla fazlasını almıyor: “İki katı, üç katı değil, dört katı değil. Asla iki katından fazla değil.” Bu sınırı bir yasak değil, kendi şeref kuralları çiziyor. İşte o zaman dünyanın nasıl işlediğini kavrıyor: “Kekelemeye devam edebilirim, ama benim için money talks.”

Bugün hâlâ böyle çalışıyorum. Yalnızca hakkım olanı istiyorum.

DersMüşterin fiyatı karşılaştıramıyorsa kâr marjını sen belirlersin, sınırı da kendine sen koyarsın.

2005

On sekiz yaşında · Rüsselsheim

En kötü gün

Bir gün kafede aynaya bakıyor ve üç euronun, beş euronun peşinden koşan mutsuz bir çocuk görüyor. “Senin hayatın bu mu olacak?” diye soruyor aynadaki yansıması. Bu, o güne kadar kendine karşı başlattığı en büyük isyan. Ardından bir aile dostu ve mentoru, A. A., onu işe çekiyor ve o da bir yandan konut tasarruf sözleşmelerine aracılık etmeye başlıyor.

İlk sözleşme ona 1.300 euro kazandırıyor ve sevinçten uçuyor. Aynı gün küçük kardeşine sinema sözü vermiş. Cebi para dolu, kafeye kısa bir uğrayış: kumar makinesine beş euro, yirmi euro kazanç, sonra yüz euro kayıp ve onu geri almak için yüz euro daha, ta ki hepsi gidene kadar. Kardeşi artık gidip gitmeyeceklerini sorduğunda ona gerçeği söyleyemiyor. Sadece sinemanın iptal olduğunu ve evde oyun oynayacaklarını söylüyor.

Odasına girene kadar kendini tutuyor, sonra saatlerce ağlıyor. Mesele sadece para değil. Mesele tutulmayan söz ve küçük kardeşinin karşısında duyduğu utanç. Bir daha hiçbir kumar makinesine dokunmuyor.

Her şeyimi kaybettiğimi sandığım gün, aslında çok şey kazandım.

DersKaybettiği parayı geri almak için arkasından yenisini atan, kumar makinesinde de şirkette de giderek daha fazlasını kaybeder.

2005

2005 · Nauheim, sinemalar, diskotekler

Kapıdaki geceler

On sekiz yaşında her gün babasının Mercedes C180'iyle matbaadaki yan işine gidiyor. O parlak alüminyum jantlar bugün bile gözünün önünde. Bir gün araba satılmış, tek kelime edilmeden. Acıtan araba değil, arkasındaki anlam: Umurunda değilim. İlk kez hayatını değiştireceğine dair kendine yemin ediyor.

Emlakçı olarak bisikletle ev sahibinden ev sahibine gidiyor ve 2005'te Nauheim'da ilk portföyünü alıyor. Satılık evler eline geçiyor ama hiçbirini satamıyor, çünkü reklama verecek parası yok. Konut tasarrufunda da insanlar onun sakalsız çocuk yüzüne güvenmiyor.

Para yetmiyor, o yüzden akşamları ve geceleri de çalışıyor. Kamyonetle sinemalara patlamış mısır taşıyor. Bazı geceler sinemada güvenlik görevlisi, bazı geceler diskotek kapısında kapı görevlisi. Sabah, uykunun en tatlı saatinde ağlayarak kalkıyor ve yeniden işe gidiyor.

Kısa yol yok, deli gibi çalışmak. Arkasında bu var.

DersSermayen yoksa bedelini zamanınla ve uykunla ödersin. Kısa yol yok.

2007

2007 · Sabahın dördü

Kardaki sabah

Kamyon ehliyetini alıyor ve 1.800 euroya bir nakliye firmasının şehir içi teslimatlarını yapıyor. Hayatının en ağır işi bu. Sabah dörtte kalkıyor, yirmi beş müşterinin malını yüklüyor, sekizde yola çıkıp dağıtıma başlıyor ve günde en az on dört saat çalışıyor. Allah'ın canını alıvermesini dilediği anlar oluyor.

Ardından karayolu yük taşımacılığı lisansı için altı aylık kurs geliyor: kamyondan inip hiç ara vermeden derse, gece on birde eve, sabah dörtte yine ayağa. Matematik, hukuk, anayasa hukuku, iş hukuku ve işletme yönetimi, iki kez sınıfta kalmış biri için işletme okumak gibi. 2007'de bütün sınavları geçiyor.

O altı ay bedenini mahvetmiş. Bir sabah saat üç buçuk sularında dışarıda neredeyse dize kadar kar var ve o yataktan kalkamıyor, çünkü koltuk altlarında apseler oluşmuş. Pencereden dışarı bakıp ağlıyor, belki yarım saat. Sonra kollarıyla yaraları bastırıyor, kalkıyor ve yola çıkıyor. Bugün bedeni yara izleriyle dolu, koltuk altlarındakiler de hâlâ duruyor.

Koltuk altlarımdaki izleri bugün hâlâ taşıyorum. İki günde bir görüyorum onları.

DersBedenin uykusuz geçen her gecenin hesabını tutar ve sen bakmasan da fatura gelir.

2008

2008 · Kendi şirketi

Konuşma

Lisansla birlikte kendi nakliye şirketini kuruyor, geliri 3.600 euroya çıkıyor ve kamyonu hâlâ kendisi kullanıyor. 2008'de birden yirmi adamın karşısında tek başına kalıyor. Hepsi babasının arkadaşı, hepsi babası yaşında ve hepsi bağırıyor. İşi bırakmak istiyorlar ve giderlerse o anında batar.

Daha önce hiç topluluk önünde konuşmamış. Onları tutma şansını, ipsiz Ağrı Dağı'na tırmanmak kadar görüyor. O sırada gözü duvardaki, üzerinde kendi adı yazan işletme ruhsatına takılıyor. Görünmez bir el boğazını sıkarken ayağa kalkıyor ve konuşuyor.

Bir kişi bile işi bırakmıyor. Girişte şaşkın güvenlik görevlisine sarılıyor, eve dans ederek gidiyor ve gururdan ağlıyor. Kekeleyen ve kendini ancak yumruklarıyla ifade edebilen çocuk artık biliyor: “Konuşmayı bilirim. Ben bir makineyim.” Şahıs şirketi büyüyüp OKay Group'a dönüşüyor: kırkı aşkın kamyon, altmışı aşkın çalışan ve yılda beş milyon euroyu aşan ciro.

Hiçbir şeyin garantisini veremem. Gelecek ay ne olacağını bilmiyorum. Ama savaşmaya devam edeceğim. Kalanlar için ve kalanlarla birlikte.

DersLiderlik, hiçbir şey vaat edemediğin hâlde kalacağını ve savaşacağını söylediğin yerde başlar.

2008

Yirmi iki yaşında · Rüsselsheim ve Bischofsheim

Evden ayrılış

Evde yıllardır kavga var. Parasını bilerek eve vermiyor, çünkü babasının o zaman sorumluluktan büsbütün kaçacağından korkuyor. Ailenin bir arada kalmasını istiyor, öte yandan Gülşah ile nişanı yaklaşıyor. Sonunda babasını bir seçimle baş başa bırakıyor: “Ya sen gidersin ya biz.” Babası sadece “Gidin.” diyor.

Yirmi iki yıl yaşadığı dördüncü kattaki daireden annesi, on yedi yaşındaki erkek kardeşi ve dokuz yaşındaki kız kardeşiyle birlikte çıkıyor. Kolilerin, poşetlerin ve kız kardeşinin gece lambasının arasında annesi ona, uçak türbülansa girdiğinde bir hostesin baktığı gibi bakıyor: sakin, oysa sakin olmadığını biliyor. Tam kapıdan çıkarken babası arkalarından sesleniyor: “Gitmeyin!” Yine de gidiyorlar.

Aile akrabaların yanına sığınıyor, o ise Bischofsheim'da bir arkadaşının evinde, koliler ve eski mobilyalar arasında bir depo odasında uyuyor. Birkaç hafta önce babasıyla birlikte icradan kendi adına aldığı daireyi artık tek başına ayakta tutmak zorunda, babasından para gelmeden ve yetersiz bir kredi notuyla. Başarıyor: Annesi ve kardeşleri daireye taşınıyor, aile yeniden bir arada.

Ateşlendikten sonra geri dönen bir kurşun gördün mü hiç?

DersDüştükten sonra acıya değil hemen çözüme bakan, başkalarının kendine acıyarak kaybettiği zamanı kazanır.

2009

2009'dan itibaren · Güvenlik, partiler, konserler

Kapının öbür tarafı

24 Nisan 2009'da OKay Trans GmbH ticaret siciline kaydediliyor ve buradan OKay Group büyüyor: OKay Autovermietung, OKay Clean ve OKay Security'yi bir çatı altında toplayan bir holding. OKay Security yakın koruma hizmeti veriyor. Birkaç yıl önce geceleri diskotek kapılarında kendisi kapı görevlisi olarak duruyordu, şimdi güvenlik şirketi onun.

Artık geceler de onun: Birçok farklı yerde partiler düzenliyor. Eskiden başkalarının kapısında duran adam, şimdi davet eden taraf.

Yıllar içinde sahne büyüyor. Türkiye'den büyük şarkıcıları Almanya'ya getiriyor ya da konserlerinin ana sponsoru oluyor, aralarında Bülent Ersoy, İrem Derici ve Mustafa Ceceli var. Konserler düzenliyor, büyük kulüplere ve etkinliklere sponsor oluyor.

Zengin olmak hiçbir zaman hayallerimden biri olmadı. Ben tanınmayı hayal ettim.

Dersİlişkiler sermayedir: İnsanları bir araya getiren, dünyanın hiçbir bütçesiyle satın alınamayacak bir ağ kurar.

2011

2011 · Çöküş

Mektup

2011'de Gülşah ile evleniyor. Düğünün parasını tek başına ödüyor, ardından on bir günlüğüne Maldivler'e gidiyorlar. Eve döndüklerinde, valizler daha ellerindeyken, kapıda bir vergi dosyasından gelen bir mektup bekliyor ve içinde bir rakam yazıyor: 850.000 euro. Kelimenin tam anlamıyla yere yığılıyor.

Aynı yıl tükenmişlikle çöküyor, ardından kişisel iflas geliyor. Altı ay boyunca sabah kalkıyor, ortalıkta dolaşıyor, yemek yiyor ve antrenman yapıyor, fazlasına gücü yetmiyor. Kendi dairelerini eşyalarıyla birlikte satıyorlar, bir zamanlar ailesini yerleştirdiği daireye, annesinin yanına taşınıyorlar ve kanepe minderlerinin altında yirmi sent arıyorlar. Bu tek tükenmişlikle kalmıyor, kaygı bozuklukları ve panik bozuklukları da bir girişimci olarak yolunun bir parçası oluyor.

Gülşah o sırada yüksek lisans yapıyor ve o, ne olursa olsun karısının okumaya devam etmesini sağlıyor. Yerde yattığında Gülşah onu sarsıyor: “Kalk! Bu sen misin?” Daha 2011 bitmeden ikinci bir nakliye şirketi kuruyor. Dosya hâlâ açık olmasına rağmen insanlar gelip onunla çalışıyor. Dosya ancak 2019'da kapanıyor ve sonunda yaklaşık 185.000 euro ödüyor.

Beni karım tuttu. Hem hayatta hem ayakta.

DersHer şey gittiğinde sana itibarın ve yanındaki insanlar kalır. Yeniden onlarla kurarsın.

2013

2006'dan 2025'e · Finans satışı

Tır brandasında

Kamyonların yanında finans sektörü de hep onunla birlikte yürüyor, ilk konut tasarruf sözleşmesinden beri, sonra da Allianz'ın baş acentesi olarak. 2011'de BKM'de alan sorumlusu, 2013'te bölge direktörü oluyor. Çocuksu yüzü nedeniyle insanların hiçbir sözüne inanmadığı o genç, artık yaklaşık 160 kişiyi yönetiyor. Düsturu basit: “Az iş, çok para.”

2015'te Inter Versicherungsgruppe onu bünyesine katıyor ve orada Temmuz 2025'e kadar kalıyor. Eskiden direksiyonda kendisi oturuyordu, şimdi yüzü tır brandalarında otoyollarda dolaşıyor.

Bugün yaptığım işin kökleri orada. Büyüdü, dallandı, çoğaldı. Ama bugünün çekirdeği orada atıldı.

DersSaatlerle zengin olunmaz. Ancak insanları yönettiğinde kendi çalışma saatinden değil, kararlardan kazanırsın.

2016

Nisan 2016 · Mainz ve İstanbul

Kameranın önünde

Nisan 2016'da Mainz'da ve İstanbul'da oyunculuk dersleri alıyor ve hayatı siyah beyazdan renkliye dönüyor. Onun için sinema her şeyden önce tutması gereken bir hesap, katlanarak büyümesi gereken bir yatırım.

Haziran 2017'de kredi reklamı yayınlanıyor. Reklamın sloganı Hayatınızda Keşkelere Yer Vermeyin, üç yıl sonra ilk kitabının adı oluyor.

Sekizi on altı yapmak istedim, on altıyı otuz iki, yirmi üçü de üç yüz yirmi yapmak istedim.

DersYatırım olarak hesapladığın bir tutkunun da ilk para akmadan önce bir sınırı olmalı.

2016

Yaklaşık 2016'dan 2019'a · Almanya

Stadyum ışıkları

Her gün akşama kadar futbol oynayan çocuk futbola geri dönüyor, bu kez danışman olarak. Yaklaşık 2016'dan 2019'a kadar sporcu danışmanı ve futbol danışmanı olarak profesyonel futbolculara ve başka sporculara destek oluyor.

Ocak 2018'den itibaren omerkaya.de'de Soccer Manager bölümü yer alıyor: dünya çapında profesyonel futbolculara aracılık ve danışmanlık, kariyer planlaması, finansal danışmanlık, sözleşme müzakeresi ve PR. Sitenin Türkçe sayfasında bu bölümün adı Futbol Menajeri ve transfer görüşmeleri ile sponsorluk da bu işin parçası.

Almanya'da yetenek seçme turnuvaları düzenliyor, seçmeleri de bu iş için Almanya'ya getirdiği büyük eski profesyoneller yapıyor.

En hızlı atletiniz daha koşmaya başlamadı bile. Mücadeleden vazgeçmeyin.

DersPlanı, sözleşmesi ve danışmanı olmayan bir yetenek piyasa değerini boşa harcar, şirketinde de bu her kilit insan için geçerli.

2019

2019 · Midyat, Mardin

Muhteşem Üçlü

Mayıs 2019'da Midyat'ta, yapımını kendi şirketi ÖK Yapım'ın üstlendiği Muhteşem Üçlü'nün çekimleri başlıyor. İlk sinema filminin parası, bir zamanlar ailesini yeniden bir araya getiren dairenin satışından geliyor. Bir sahnede yoldan geçenler üç oyuncuyu gerçek sokak müzisyeni sanıp enstrüman kutularına para atıyor.

Ekimdeki vizyon tarihinden üç gün önce gösterim iptal ediliyor. Nisan 2020'deki yeni tarih ilk kapanma dönemine denk geliyor ve neredeyse 150.000 euro yitip gidiyor. Film daha sonra Türk televizyonunda gösteriliyor.

Üzerinde koca bir hikâye taşıyan bu daire, yıllar sonra en büyük hayallerimden birini gerçekleştirmemi sağlıyor. Onu satıyorum. Ve elde ettiğim parayla Türkiye'de ilk sinema filmimi çekiyorum.

DersKontrol edemediğin bir vizyon tarihi, paranı ortaya koymadan önce hesaba katman gereken bir risktir.

2020

2020 · Pandemi

Keşke

2020 baharında bütün çekimler duruyor ve hiçbir şey onu çalışamamak kadar mutsuz etmiyor. Evi ve bahçeyi yeniden düzenliyor, akşamları bodrumda antrenman yapıyor ve ilk kitabını Türkçe yazıyor, aylarca ona eşlik eden birinin sorularını yanıtladığı bir söyleşi olarak. Son sözde bu soruları soranın hiç var olmadığını açıklıyor: En başından beri kendisiymiş.

Hayatınızda Keşkelere Yer Vermeyin Eylül 2020'de Az Kitap'tan çıkıyor ve dördüncü baskıya ulaşıyor. Aynı yıl beş ciltlik İlham Veren serisi geliyor.

Bu bir başarı hikâyesi değil. Bu bir sızlanma hikâyesi de değil. Bu sadece, nasıl yaşandıysa öyle.

DersHatalarını dürüstçe yazarsan hayatına, maçtan sonra kaydı izleyen bir futbolcu gibi bakarsın.

2022

2020'den 2022'ye · İstanbul, Kadıköy

Osman Sekiz

2020 ve 2021'de iki yıl İstanbul'da, şirketi ÖK Yapım'ın da bulunduğu Anadolu yakasındaki Kadıköy'de yaşıyor. Osman Sekiz'in senaryosunu 2019'un sonunda Ezel Akay'a götürmüş, ama pandemi çekimlerin başlamasını durduruyor. Ağustos 2020'de Mike Tyson'ın menajeriyle kısa bir konuk oyunculuk için bile görüşüyor.

Pandeminin ortasında riski göze alıyor: Mart 2021'den itibaren çekimler, stüdyoya dönüştürttüğü Kadıköy'deki eski bir konakta yapılıyor ve Ezel Akay bu riski üstlendiği için ona açıkça teşekkür ediyor.

Film 24 Mart 2022'de Almanya'da, 1 Nisan'da Türkiye'de vizyona giriyor. İkinci sinema filmi bu, aynı zamanda en pahalısı: 800.000 euro. Dağıtımdan bugüne kadar hiçbir şey geri dönmüş değil. İki filmle birlikte neredeyse bir milyon euro kaybetmiş oluyor.

Kıyametin geldiğini çok kez gördüm. Hiçbirinde kıyamet kopmadı.

DersBir sektördeki başarı seni bir sonrakinde korumaz. Yabancı bir alanda önce acemiliğin bedelini ödersin.

2025

2025 ortası · Dubai

Dubai

2025'in ortasında karısı, oğlu ve kızıyla Dubai'ye taşınıyor. Nedenini lafı dolandırmadan söylüyor: “Oğlumun maskülen, kızımın da feminen büyümesini istiyorum. Vergiler yüzünden değil.”

İlk kumsalını on sekiz yaşında gören çocuk, bugün ailesiyle deniz kıyısında bir şehirde yaşıyor. Oradan Almanca konuşulan ülkelerden ve Emirlikler'den girişimcilerle çalışıyor.

Çocuğun, sen neysen o olacak. Ne söylüyorsan o değil.

DersYaşayacağı yeri vergilere göre değil çocuklarına göre seçen, yalnızca bilanço hakkında değil, bir sonraki kuşak hakkında karar verir.

2026

Bugün

Die Hand des Vaters

Bugün girişimci ve mentor. Der Mythenbrecher olarak ücretsiz videolarda vergi, servet ve büyüme üzerine pahalıya patlayan inançları tek tek çürütüyor. Kanzlei Falke'de ise yönetim ve stratejiden sorumlu.

Sokaktan gelen çocuk bugün bilge bir adam. Çok şey yaşamış, çok yer görmüş ve başta Almanya ve Türkiye olmak üzere dünyanın dört bir yanında, siyasetten spor dünyasına uzanan bağlantıları var. Birden fazla tükenmişlik, kaygı bozuklukları, panik bozuklukları: Bir girişimcinin yaşayabileceği her şeyi yaşamış ve bugün bu kadar başarılı olmasının sebebinin tam da bu olduğunu söylüyor.

Daha Keşke'de şöyle yazıyor: “Sanırım en büyük sorunum babam.” Babasından hiç “Bravo oğlum” duymamış o çocuk, şimdi şirket sahibi ailelerde babaların neler aktardığını anlatan bir kitap yazdı. Kitap 23 Ekim 2026'da çıkıyor.

Bir girişimci karşısına oturup kendi rakamlarını söylediğinde, bunun nasıl bir his olduğunu biliyor: “Bu rakamları bir zamanlar ben de kendim söyledim. Başka bir ofiste, başka bir adamın karşısında, aynı titreyen ellerle.” Ona emanet ettikleri şey hiçbir zaman yalnızca rakamlar değil. Bu, onların hayatı.

Babanın eli, sen onu kaldırana kadar hayatının üzerinde durur.

DersBabandan devraldığın kalıplar, sen onları fark edene kadar şirketindeki kararlara karışır.